آن روز، فصلی تلخ آغاز شد؛ فصلی که به باور بسیاری از مردم منطقه، تنها به کنار رفتن یک نماینده ختم نشد، بلکه مسیر توسعه گچساران و باشت را نیز برای چند سال با وقفه، کندی و محرومیت از پیگیریهای مؤثر در سطح ملی روبهرو کرد. اما داستان در همان ۱۸ تیر به پایان نرسید؛ آنچه برخی پایان میپنداشتند، آغاز روایتی از صبر، مقاومت، بازگشت و اثبات بود.
بعد از چهار سال تاجگردون بار دیگر با رأی مردم به مجلس بازگشت؛ بازگشتی که تنها یک پیروزی انتخاباتی نبود، بلکه پاسخی روشن از سوی مردمی بود که تصمیم گرفته بودند نماینده خود را دوباره به بهارستان بفرستند.امروز، مرور کارنامه این سالها از پیگیری حق آلایندگی گچساران و طرحهای بزرگ آبرسانی گرفته تا احیای پروژههای متوقفشده، توسعه راهها، بیمارستانها و زیرساختهای درمانی، آغاز عملیات اجرایی پتروشیمی ستاره گچساران،پالایشگاه گچساران، بازگشت بالگرد اورژانس هوایی پس از پنج سال وقفه، پیگیری تونل دیل و دهها پروژه عمرانی و اشتغالزایی در گچساران و باشت، نشان میدهد که قطار توسعه بار دیگر به حرکت درآمده است.
تاجگردون در سالهای پس از بازگشت، علاوه بر ریاست کمیسیون برنامه و بودجه و نقشآفرینی در مهمترین تصمیمات اقتصادی کشور، بارها در میان مردم، روستاها، بیمارستانها، پروژههای آب، راه و عمران حاضر شده و پیگیری مطالبات منطقه را در دستور کار قرار داده است؛ مسیری که از احیای ایستگاه پمپاژ لیشتر تا آغاز خط انتقال آب سد کوثر به دشتمور، استقلال بیمارستان نرگسی، پروژههای بزرگ باشت و تعیین تکلیف طرحهای راکد ادامه یافته است.
غلامرضا تاجگردون با فرارسیدن سالروز ۱۸ تیر، در روایتی از آن روزهای سخت نوشت:
دنیا همین است؛ امروز من افتخارم این است در کنار دکتر قالیباف برای آینده و سربلندتر شدن وطنم خدمت میکنم.
و در روایتی دیگر از آن روز گفت که آن اتفاق برای مردمش سنگین بود، اما راه خود را خواهد رفت و فراموش نخواهد کرد.
۱۸ تیر میگذرد، اما در حافظه مردم گچساران و باشت باقی خواهد ماند؛ نه فقط بهعنوان روز یک حذف سیاسی، بلکه بهعنوان نقطه آغاز مسیری که با صبر آغاز شد، با رأی مردم ادامه یافت و با بازگشت، تلاش و خدمت معنا پیدا کرد.داستان ادامه دارد؛ داستان مردمی که ایستادند، نمایندهای که بازگشت و مسیری که هنوز برای ساختن آینده گچساران، باشت و ایران ادامه دارد.
ارسال نظر